Czuwaj !

Harcerskie biwaki to krótkie wyjazdy, najczęściej weekendowe. Spotykają się oni również na Wigilie i Święta Bożego Narodzenia. Na wyjazdach odbywają się kominki, gry i odgrywane scenki. Wszyscy harcerze biorą w tym udział, za każde zadanie otrzymuje się punkty i pod koniec biwaków podlicza się je wybierając najlepszą drużynę. W czasie takich wyjazdów harcerze zwiedzają miasta, gdyż każdy wyjazd jest do innego miejsca. Zimowe wyjazdy najczęściej odbywają się w górach, gdzie harcerze uczą się obsługi CB radio, oraz oznaczeń szlaków. Zdarzały się wypadki, kiedy harcerze zagubili się w śnieżyce i odbyły się poszukiwania. Na szczęście harcerze zawsze są przygotowani na różne wypadki i szybko się znaleźli. Biwaki szczególnie cieszą młodszych harcerzy, gdyż jest dla nich przygotowane wiele atrakcji. Są to często nowi harcerze którzy zaczynają dopiero swoją przygodę. Dlatego biwaki są dla nich przedsmakiem obozów i akcji harcerskich. Na wyjazdach panuje rodzinna atmosfera, gdzie każdy może prosić o pomoc inną osobę.

Obozy harcerskie to nie tylko zabawa. Żeby wszystko się mogło udać, starsi harcerze najpierw muszą przygotować teren pod obozy. Przed docelowym wyjazdem wszystkich harcerzy starszyzna obozowa wyjeżdża na kwaterkę, jest to tygodniowy wyjazd przygotowujący narzędzia, kuchnie, stołówkę, teren i żerdki pod przyjazd młodszych harcerzy. Bardzo często harcerze muszą za zgodą leśniczego sami powycinać żerdzie i przetransportować je do swojego obozu. Po przyjeździe reszty harcerzy zaczyna się pionierka. Wtedy buduje się najróżniejsze budowle. Każdy podobóz sam musi zaplanować swój wystrój, który powinien pasować do wcześniej zaplanowanej obrzędowości. Gdy wszystko jest gotowe, czas zacząć właściwy obóz. Jest dużo śpiewu, gier, zabaw, ale i pracy. Każda drużyna przez dwa dni pomaga mieszkańcom wsi przy różnych pracach. Są one najróżniejsze, począwszy od pielenia ziemniaków, skończywszy na przerzucaniu gnoju. Na obozie jest dużo obowiązków i dyscypliny. Telefony komórkowe włączone mają tylko najważniejsze osoby. Obóz to naprawdę miła odskocznia od normalnego życia.

Obozy harcerskie odbywają się co roku w lato, gdy większość harcerzy ma wolne od szkoły. Przygotowania do takiego wyjazdu trwają wiele miesięcy wcześniej. Komendant obozu zaprasza do zgrupowania wiele drużyn, zdarza się nawet tak, że na obóz wybiera się ponad 180 harcerzy. Każda z drużyn, tak jak i komendant zgrupowania, musi przygotować plan pracy począwszy od wyjazdu, aż do odjazdu z obozu. Samo zgrupowanie musi zapewnić obecnym harcerzom opiekę medyczną, ratownika wodnego,  kucharza, oraz zaopatrzeniowca. Często zdarza się tak, że te stanowiska obierają starsi harcerze, którzy są już mniej aktywni. Cała struktura obozu musi być zatwierdzona przez sanepid, który reguluje wszystko, łącznie z odległością pryczy od ziemi – harcerskiego łóżka zbudowanego z żerdek i wyplecionego linką. Nad komendantem również są zwierzchnicy harcerscy, którzy zajmują się sprawdzaniem finansów i planu pracy obozu. Sanepid tak samo jak i nadzór harcerski mogą w każdej chwili zamknąć obóz i odesłać wszystkich do domów. Na szczęście rzadko się to zdarza, a dzieci spokojnie wypełniają swoje harcerskie obowiązki.

Uniformem, który jest noszony przez polskich skautów jest mundur harcerski. Jego pierwotną funkcją była ochrona ubrań cywilnych, które mogły być zostać zniszczone. Jest wzorowany na mundurach wojskowych, dla harcerzy jest symbolem jedności i wspólnym mianownikiem dla całej harcerskiej braci. Szczegółowe wytyczne dotyczące stroju określają poszczególne organizacje zrzeszające harcerzy. Elementami munduru harcerskiego są bluza mundurowa (dla chłopców w kolorze szarym, bądź khaki, dla dziewcząt szare) spodnie (lub spódniczka w przypadku dziewcząt) oraz nakrycie głowy (rodzaj zależy od środowiska harcerskiego). Dodatki do munduru stanowią chusta i pierścień na nią, sznury, okrycie wierzchnie, krzyż harcerski, lilijka oraz pas harcerski. Wyróżnia się dwa typy mundurów- polowy i galowy. Obowiązkiem każdego harcerza jest dbanie o mundur i noszenie go z szacunkiem i godnością. Producenci mundurów działają na specjalnej licencji , którą określa główna siedziba ZHP.

Krzyż harcerski był wzorowany na krzyżu Virtuti Militari, jest to krzyż równoramienny (cztery ramiona oznaczają strony świata) otoczony dwoma wieńcami-  laurowym i dębowym- symbolizują one siłę, mądrość i władzę. Na środku krzyża znajduje się lilijka. Charakterystyczną cechą krzyża jest związany z pozdrowieniem harcerskim napis „czuwaj” – znajduje się on na dwóch poziomych ramionach krzyża. Kolejne stopnie harcerskie to oznaczane są dodatkowymi złotymi i srebrnymi wieńcami. Lilijka po środku krzyża harcerskiego jest symbolem czystości. Na ramionach krzyża zostały umieszczone ziarenka piasku, symbolizujące, ze harcerska rodzina jest liczna jak ziarna piachu (inna interpretacja mówi o tym, że piasek symbolizuje kamienie będące przeszkodami na drodze życiowej). Krzyż wykonany jest ze srebrnego metalu i monopol na jego bicie jest Mennica Państwowa. Dewizą krzyża jest sentencja „per aspera ad astra” czyli przez ciernie do gwiazd. Odpowiednikiem krzyża harcerskiego w gromadach harcerskich jest znaczek zuchowy.

Historia harcerstwa w Polsce sięga pierwszej wojny światowej. W okresie międzywojennym harcerstwo stało się najpopularniejszym ruchem młodzieżowym na terenie naszego kraju. Z założenia powinien być to ruch nie związany z polityką, ale jako że w tamtejszych czasach zrzeszał tysiące młodych ludzi to wiele obozów politycznych próbowało zyskać względy polskich skautów. Wśród harcerzy było wielu stronników endecji, którzy po przewrocie majowym wystąpili z organizacji. Zwolennicy narodowej demokracji byli prześladowani. Działalność patriotyczna harcerzy to między innymi udział w wojnie polsko- bolszewickiej z 1920 roku. Do walki, w wyniku pospolitego ruszenia stanęło wówczas ponad 20 000 harcerzy w tym 6 000 do boju na froncie. W czasie przewrotu majowego w 1926 roku wielu harcerzy było zaangażowanych w działalność medyczną w wielu punktach w warszawie. Harcerstwo jako organizacja przetrwało do czasów obecnych, ma niezwykle bogatą historię a harcerze- wiele znamienitych zasług na swoim  koncie.

Pierwowzorem dla polskiego harcerstwa jest skauting. Jest to ruch młodzieżowy zapoczątkowany na przełomie XIX i XX wieku  w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych Ameryki. Skauting to ruch społeczny, do którego mogą należeć wszyscy, najmniejszego znaczenia nie ma rasa, pochodzenie czy też wyznanie człowieka. Podstawowym celem skautingu jest rozwój młodego człowieka, pokazanie mu jak może w pełni wykorzystać swoje umiejętności zarówno fizycznie, duchowe jak i umysłowe, pokazuje jak powinien postępować przykładny obywatel i członek wspólnoty. Również Prawo Harcerskie w Polsce opiera się na sformułowanym przez Roberta Baden-Powella of Gilwell, poszczególne punkty zostały w nieznacznym stopniu zmodyfikowanie, ale ogólna idea pozostała niemal taka sama. Do podstawowych obowiązków zarówno skauta jak i harcerza należą: pomoc bliźniemu, dotrzymywanie obietnic, rycerskie postępowanie, dbanie o zwierzęta i przyrodę, zachowanie pogody ducha oraz pozostawanie w czystości w myśli, mowie i uczynku

Harcerze są grupą społeczną zdecydowanie zasługującą na szczególną uwagę. Ci młodzi ludzie, dobrowolnie zrzeszeni w grupy, bardzo często zajmują się pomocą ludziom potrzebującym. Nie rzadko pracują jako wolontariusze w szkołach- pomagając słabszym uczniom w odrabianiu lekcji, organizują zabawy w świetlicy. Spotkać można ich również w domach opieki i hospicjach, gdzie zajmują się ludźmi starszymi i chorymi. Harcerze mieli swój udział także w ograniczaniu skutków wielkiej powodzi w 1997 roku. Za każdym razem jest to pomoc zupełnie bezinteresowna, wykonywana tylko i wyłącznie z potrzeby serca, nie nastawiona na zysk, choć tak naprawdę obowiązek pomocy bliźniemu zawarty jest w spisie 10 praw, którymi powinien kierować się każdy harcerz. Te młode osoby, które podejmują się tego typu obowiązkom, zdecydowanie zasługują na szacunek ze strony każdego innego człowieka. Jest to naprawdę piękna i wzniosła inicjatywa, która zasługuje na szczególny podziw. Wszak nie każdy jest w stanie sprostać tym wyzwaniom.

Wielu rodziców zastanawia się jak wychować swoje dziecko, aby nie nasiąknęło ono pozbawionymi wartości treściami płynącymi z mediów oraz destruktywnymi zachowaniami zaczerpniętymi od innych ludzi. W dobie, gdzie ciężko o poważne autorytety, na których dziecko mogłoby się wzorować warto zaproponować swojemu synowi czy córce wstąpienie do harcerstwa. Organizacja ta ma silnie patriotyczny charakter, kieruje zainteresowania młodego człowieka w stronę historii, zwiększa świadomość bycia Polakiem. Ponad  to uczy samodoskonalenia, dyscypliny oraz tego jak słusznie postępować w życiu. Pełni ogromną rolę w procesie poznawczym i wychowawczym dziecka. Młodsze dzieci będą miały okazję do wielu zabaw w swojej grupie rówieśniczej, zabaw na świeżym powietrzu, dzięki temu będzie mogło  choć na chwilę oderwać się od telewizora czy gry komputerowej. Dzięki przynależności do harcerstwa dziecko pozna istotne wartości, które być może odwiodą je w przyszłości od zagrożeń współczesnego świata, takich jak np. alkohol czy narkotyki.

Sznur funkcyjny to element umundurowania harcerskiego, jego wygląd świadczy o funkcji jaką pełni jego właściciel. Sznury dzieli się na klika rodzajów: gładkie, plecione i poczwórnie plecione, zawsze jednak zakończone metalową skuwką. Wiele środowisk wymaga, aby harcerz własnoręcznie uplótł sznur, który będzie nosił. Istnieje kilkanaście sposobów noszenia sznura, i mają one znaczenie jeżeli chodzi o funkcję właściciela. Niekiedy, ze względu na mnogość sposobów noszenia i wiązań sznura, ciężko określić jaką funkcję pełni noszący. Zależy to również od organizacji do jakiej dany harcerz należy. W celu uproszczenia wprowadzono pewne zasady, związane z kolorami sznurów, które są takie same dla wszystkich środowisk. Sznury te noszone są zawsze spod ramienia. Kolor brązowy sznura przy mundurze oznacza, ze osobą, która go nosi jest zastępowym, kolor zielony symbolizuje, że noszący pełny funkcję druha przybocznego, natomiast sznur granatowy zarezerwowany jest dla funkcji drużynowego. Osobna kolorystyka sznurów dotyczy także jednostek organizacyjnych.